۱۳۹۹ تیر ۲۲, یکشنبه

آدم ‏ها

آدم ‏ها ‏می ‏آیند ‏و ‏میروند. ‏نه ‏کسی ‏میداند ‏از ‏کجا ‏می ‏آیند ‏و ‏نه ‏کسی ‏می ‏داند ‏به ‏کجا ‏می ‏روند.آدم ‏ها ‏فقط ‏در ‏رفت ‏و ‏آمدند..آمدنی ‏بی ‏دلیل ‏و ‏رفتنی ‏بی ‏معنا ‏و ‏وقتی ‏وقت ‏رفتن ‏شد ‏تازه ‏فکر ‏میکنند ‏که ‏چرا ‏آمده ‏اند ‏و ‏جوابی ‏نمی ‏یاند ‏چون ‏رفتن ‏بایدی ‏است ‏بی ‏دلیل ‏و ‏آمدن ‏هم ‏بایدیست ‏بی ‏اراده. ‏ما ‏می ‏آییم ‏و ‏میرویم ‏بی ‏اراده ‏و ‏در ‏این ‏میان ‏تنها ‏اراده ‏ما ‏بودنمان ‏است ‏و ‏بس ‏پس ‏بودنت ‏را ‏زندگی ‏کن ‏رفیق

هیچ نظری موجود نیست:

خاطرات تنهایی

  من و خاطرات تنهايي قسمت اول:  1 يك علاقه خاصي بودبين ما. يك جور احترام متقابل . يك جور خودداري . سه ماهي ميشد كه با هم كار مي كرديم. يك ...