من ثاینه ها را بی تو شمردم و لحظه لحظه بار هستی را حملکردم تا رسیدم به سرمنزل آزادی که آن هم توهمی بیش نبود. آزادی مفهومی است فرای تن و فرای بودن. تو آزاد نمیشوی مگر از زندان خودت فرار کنی. ساعت ها به دیوار شکسته حیاط فکر میکردم و لحظه هایم را می سوزاندم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر